Monthly Archives: March 2010

#TFOA 57: “American Associations Day”

Theo Jonkergouws blog bevat tips en strategieën om de kwaliteit in verenigingssector te verhogen. Jonkergouw is een echte “verenigingsguru”: hij is al zijn hele leven actief in de verenigingssector als professional, deskundige en auteur.

In een recente post komt hij met een interessant idee voor de dag. Het organiseren een van “ Nationale dag van de vereniging” in Nederland. Een compleet nieuw gegeven want op dit ogenblik vindt er nog geen jaarlijkse verenigingsdag plaats bij onze noorderburen.

In zijn artikel maakt Jonkergouw een kleine vergelijking tussen het verenigingslandschap in Nederland en dat in de Verenigde Staten. Ik maak één conclusie: Vlaanderen en België hebben net als Nederland en de VS een hoge verenigingsdichtheid. Het idee om een “Nationale verenigingsdag” te organiseren zou in feite dus ook toepasbaar zijn in Vlaanderen of België…

Natuurlijk verschilt ons politieke en wetgevingssysteem in vele opzichten van het Amerikaanse. Maar de idee van een Nationale Dag van de Vereniging verdient het om ook hier te worden verkend op haar merites. Onderwerpen zouden in elk geval kunnen zijn: (1) Welke bijdragen leveren verenigingen aan welvaart en welzijn van ons land?; (2) welke wet- en regelgeving is er, die het verenigingen lastig maakt om effectiever aan hun doelen te werken? (3) welke wetgevingsinitiatieven zouden we zelf op de politieke agenda kunnen en willen zetten?

Een nationale verenigingsdag organiseren brengt heel wat voordelen met zich mee, zowel voor de verenigingen als voor de maatschappij in zijn geheel. Het zet de niet verwaarloosbare bijdrage die verenigingen leveren aan de maatschappij nog eens in de verf en zou tenminste toch moeten resulteren in een moment van reflectie.

Het kadert in ieder geval ook binnen de gedachte dat we naar een professionalisering van de sector moeten toewerken in Vlaanderen en België. Wanneer een groot deel van de verenigingsprofessionals gedachten met elkaar uitwisselen en eventueel ook de krachten gaan bundelen kan dat toch enkel positieve gevolgen hebben? Op deze manier komen de belangrijkste obstructies die ze in hun dagelijkse werking ondervinden aan bod.  Het is meteen ook makkelijker om indien nodig samen signalen te geven aan de overheid.

Hoe dan ook, stof tot nadenken.

Wat denken jullie van een Nationale/ Vlaamse Verenigingsdag?

Advertisements

#TFOA 56: Career development for Young association professionals

[The next couple of weeks I will be assisted by Alexander Saron who is doing an internship at 2Mpact as communication professional. He’s working on a paper about association management in Belgium, so I thought it would be interesting for him to get in deep – and what better way than to ‘lend’ him the TFOA-blog. Good luck Alexander]

ASEA en The Center houden een experiment “ Association of The Future” waarin ze proberen te achterhalen hoe toekomstige verenigingen zouden functioneren. Ze maken hiervoor gebruik van jonge verenigingsprofessionals die een samen een vereniging uit de grond stampen. Het is ook de bedoeling te achterhalen hoe de jonge professionals zouden reageren op kansen en bedreigingen voor de vereniging. Uiteindelijk zouden alle leden uit de verenigingswereld baat moeten hebben bij het experiment. Het blijkt ook zo te zijn, maar niet misschien niet helemaal op de manier dat je het zou verwachten.

Frank Fortin en Maddie Grant hebben enkele opmerkelijke vaststellingen gedaan en daaruit hun conclusies getrokken. Na de eerste evaluatie ronde van de fictieve organisatie bleek dat er heel wat niet snor zat. Daar komt nog eens bij dat de verenigingsprofessionals te bleke oplossingen aandroegen voor de problemen waarmee ze geconfronteerd werden.  Ze hadden enkel aandacht voor de hiërarchische structuur van de vereniging en luisterden onvoldoende naar wat de leden echt wensten en echt nodig hadden. Dit wil echter niet zeggen dat het experiment een flop was: verenigingsmanagers kunnen er heel wat van opsteken.

Naast een aantal clichés kwamen er ook enkele nieuwe zaken aan het licht. Jonge professionals zorgen niet noodzakelijk voor een up-to-date beleid.

“I think it’s difficult for anyone to create truly innovative change in any organization they’ve been a part of for a long time. Rather than making sweeping “innovations,” it’s easier to just tweak lots of different processes and see what sticks. No matter what age you are, if you’re used to an organization functioning a certain way, it’s difficult to take a step back and see what could be. I honestly don’t think anyone is immune to the “that’s the way we’ve always done it” attitude.”

Het conservatieve denken blijft onze verenigingen teveel overheersen. Er wordt te gemakkelijk terug gegrepen naar de oude vertrouwde manier van werken en denken. Het is moeilijk om innoverende ideeën en initiatieven te implementeren op verenigingen waarvan je al langere tijd een lid bent. Ook jonge prefesssionals komen na een tijdje in dat patroon terecht.

“…doing things the same way and expecting different results rarely works.”

De bovenstaande quote kan beschouwd worden als de belangrijkste conclusie van het hele AOTF experiment. Men denkt op zeker te spelen door de zelfde werkwijze als altijd te gebruiken maar dat is helemaal niet zo, integendeel. Een gedachtegang die trouwens volledig in de lijn ligt van het boek “We Have Always Done It That Way – 101 Things About Associations We Must Change”. Een interessant werk voor alle (professionele) verenigingsmanagers.

Bron


#TFOA 55: Reinvention of Associations

Kunnen verenigingen nog iets betekenen voor ons in de toekomst? Een vraag die velen bezighoudt. Terecht? Of is het gewoon stemmingmakerij die ons afleidt van de echte uitdagingen die verenigingen waarmee verenigingen in de toekomst mee zullen geconfronteerd worden?

De voorbije twintig jaar hebben verenigingen een onaangenaam proces meegemaakt waarbij ze meer en meer de greep op hun publieksgroepen hebben verloren. Ze werden steeds minder afhankelijk van de verengingen voor informatie, relaties en opleidingen.

Verschillende opiniemakers en experten komen met een vrij logische oplossing aandraven: de vereniging moet zichzelf opnieuw uitvinden.

“We are no longer selling a product, service or even an experience.  Rather, we are negotiating updated agreements with our stakeholders, designing a new social contract for the next generation of digital co-creators who expect customized and highly favorable terms in exchange for their commitment and engagement.  Going forward, the thick value associations want to create must come not in the form of pre-packaged widgets, but as unique expressions of meaning, situated in context, and crafted (as well as remixed) using a variety of media.”

Jamie Notter onderscheidt 3 belangrijke pijlers binnen de “Reinvention of Associations”: “decentralization”, “openess requires responsibility” en “Courage requires imagination”:

Decentralization:

De tijd dat verenigingen hun leden zomaar regeltjes konden opleggen lijkt voorgoed voorbij. Verenigingen zullen in de toekomst duidelijk te kennen moeten geven dat hun leden vertrouwen. De leden van hun kant zullen moeten bewijzen dat ze dat verrouwen waard zijn.

Openess requires responsiblity:

Openheid betekent meer dan weten welke informatie je deelt met wie. Het gevoel van gemeenschappelijke verantwoordelijkheid blijkt de sleutel tot succes te zijn. Beslissingen kunnen en durven nemen is van primordiaal belang bij de opbouw van een open vereniging.

courage requires imagination:

Het is belangrijk om vastberaden te blijven, zelfs als een beslissing mogelijk gevaren inhoudt. Verbeelding blijkt het instrument bij uitstek te zijn hiervoor. Verenigingen moeten echter niet enkel geloven in de creativiteit, verbeelding van hun leden maar ook in hun oprechte engagement.

Het is hoe dan ook essentieel dat verenigingsprofessionals verder kijken dan vraag over de relevantie van verenigingen. We zouden beter onze aandacht richten op het onderzoeken van manieren waarop we onze verenigingen “opnieuw kunnen uitvinden”. Het wordt dus tijd dat we het geweer van schouder veranderen.

Volledig artikel

[Met dank aan Alexander S. om dit item te schrijven]


#TFOA 54: The content curator

Or should we say the “content reporter?”

De afgelopen weken verschenen er heel wat interessante blogberichten over “Content curator”, een  recente internetterm in de verenigingswereld. De blog “Acronym” vatte ze samen en maakte een heldere analyse. Men vergelijkt een vereniging met een reporter. Misschien net met dat beetje extra.

“Curation” simply captures the extra nuance that comes with this role in our current age of information overload. And as information overload gets worse and worse, good curation will become more and more valuable. That’s good news for associations.

In feite komt het hier op neer. Verenigingen moeten een centrale rol spelen in informatie en communicatie verspreiding. Verenigingen zijn als het ware de informatie-gatekeepers die enkel het meest relevante “vertalen” en communiceren naar hun leden via hun vele kanalen zoals twitter, magazines, symposia, nieuwsbrieven enz. “Curation” is misschien wel de belangrijkste toegevoegde waarde die verenigingen hun leden zullen bieden in toekomst. In deze tijden van information-overload biedt het fenomeen mooie toekomst perspectieven voor verenigingen.


#TFOA 53: Associations 101

Het boekje “We Have Always Done It That Way – 101 Things About Associations We Must Change” is een must voor elke verenigingsprofessional, ondanks het feit dat het al van 2006 dateert en hier en daar, als het over internet gaat, wat verouderd lijkt. Het is een bundeling van 101 interessante en soms provocatieve ideeën over hoe een vereniging de dingen beter zou kunnen doen: ‘The association community must change itself profoundly in order to succeed in a brand new world’.

Uit de inleiding door Susan Sarfari, voormalig CEO van het Center for Association Leadership van ASAE:

“The exciting thought for me is that associations have so much potential to change the world for the better! We must maximize every opportunity to do just that. The question is how. We can do it by challenging ourselves to have new, different and better conversations. We can do it by questioning what we believe in, how we operate and what roles our organizations play in society. We can do it by closely examining the conventional wisdom of our profession in an honest and transparent dialogue, so we can better understand what still makes sense in today’s climate and what doesn’t.
The same old ways of doing business are already beginning to fail us and if we don’t work toward what’s next, we put our future in jeopardy. The future is full of great opportunities for associations to do what they do well, but only if energetic and capable leaders will step forward to seize the moment.”

Een stukje dat me bijbleef is getiteld Content Is No Longer King (89). De stelling is dat het niet voldoende is om content aan te bieden, maar dat verenigingen ook context moeten voorzien. In een ander stuk was ook al gesteld: “Think like an information conciërge rather than a Publisher” (13). En ook het stuk over Knowledgizing Associations (143) biedt een interessant inzicht : mensen content laten omzetten in kennis.

En ook het eigendomsrecht van een vereniging komt op verschillende plaatsen terug. “No one owns the association, but everyone involved in its work takes ownership of its success of failure every day. Our community is long overdue in recognizing this fundamental fact (135)”. En over verantwoordelijkehden: “If membership affords us certain privileges, it also requires that we accept certain responsibilities(96)”.

 “We Have Always Done It That Way – 101 Things About Associations We Must Change”, Lulu, 2006 (ISBN 978-1-84728-857-8)


#TFOA 52: Better governance in a social media age

[Mark Buzan’s blogpost ‘Counselling associtiations on better governance in a social media age’ on SmartBlog Insights ]

Buzan adviseert om een duidelijke strategie uit te werken indien een vereniging overweegt social media tools in te zetten. Zijn aandachtspunten:

“Avoid anonymous postings on other blogs or social networking sites, Have a clear participation policy, Decide on who speaks for the organization, Be flexible.”


#TFOA 51: White Label Communities for Non-Profits

[5 tips for creating non-profit online communities, a blogpost on Mashable by Geoff Livingston]

Als we het over online communities hebben, denkt iedereen onmiddellijk aan Facebook of Netlog. Nochtans blijken non-profit organisaties in de VS ook heel wat White Label tools gebruikt te worden die dan ook sterk gefocust ingezet worden. Als voorbeeld wordt dikwijls Ning aangehaald (goed voor 1,6 miljoen netwerken) en geschikt

 ‘to develop a deeper layer of conversation and engagement with their supporters and advocates, (…) a more contextual social experience around the things they care about most.’

Als tip wordt meegegeven goed na te denken of het gekozen platform voldoet aan de noden van de community. De auteur waarschuwt:

“The classic community mistake is to use a network to drive information out into the public as opposed to creating a compelling experience for members.”