#TFOA 55: Reinvention of Associations

Kunnen verenigingen nog iets betekenen voor ons in de toekomst? Een vraag die velen bezighoudt. Terecht? Of is het gewoon stemmingmakerij die ons afleidt van de echte uitdagingen die verenigingen waarmee verenigingen in de toekomst mee zullen geconfronteerd worden?

De voorbije twintig jaar hebben verenigingen een onaangenaam proces meegemaakt waarbij ze meer en meer de greep op hun publieksgroepen hebben verloren. Ze werden steeds minder afhankelijk van de verengingen voor informatie, relaties en opleidingen.

Verschillende opiniemakers en experten komen met een vrij logische oplossing aandraven: de vereniging moet zichzelf opnieuw uitvinden.

“We are no longer selling a product, service or even an experience.  Rather, we are negotiating updated agreements with our stakeholders, designing a new social contract for the next generation of digital co-creators who expect customized and highly favorable terms in exchange for their commitment and engagement.  Going forward, the thick value associations want to create must come not in the form of pre-packaged widgets, but as unique expressions of meaning, situated in context, and crafted (as well as remixed) using a variety of media.”

Jamie Notter onderscheidt 3 belangrijke pijlers binnen de “Reinvention of Associations”: “decentralization”, “openess requires responsibility” en “Courage requires imagination”:

Decentralization:

De tijd dat verenigingen hun leden zomaar regeltjes konden opleggen lijkt voorgoed voorbij. Verenigingen zullen in de toekomst duidelijk te kennen moeten geven dat hun leden vertrouwen. De leden van hun kant zullen moeten bewijzen dat ze dat verrouwen waard zijn.

Openess requires responsiblity:

Openheid betekent meer dan weten welke informatie je deelt met wie. Het gevoel van gemeenschappelijke verantwoordelijkheid blijkt de sleutel tot succes te zijn. Beslissingen kunnen en durven nemen is van primordiaal belang bij de opbouw van een open vereniging.

courage requires imagination:

Het is belangrijk om vastberaden te blijven, zelfs als een beslissing mogelijk gevaren inhoudt. Verbeelding blijkt het instrument bij uitstek te zijn hiervoor. Verenigingen moeten echter niet enkel geloven in de creativiteit, verbeelding van hun leden maar ook in hun oprechte engagement.

Het is hoe dan ook essentieel dat verenigingsprofessionals verder kijken dan vraag over de relevantie van verenigingen. We zouden beter onze aandacht richten op het onderzoeken van manieren waarop we onze verenigingen “opnieuw kunnen uitvinden”. Het wordt dus tijd dat we het geweer van schouder veranderen.

Volledig artikel

[Met dank aan Alexander S. om dit item te schrijven]

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: