Belangenbehartiging is niet de core business van beroepsverenigingen en sectororganisaties

Het zijn niet mijn woorden, maar ik kan er me heel erg in vinden. Het is de stelling van Peter Noordhoek, auteur van het boek Branchebrede kwaliteit*, die ik vorige week in Gouda ontmoette. We hadden het niet over de kwaliteit van kaas, maar wel over de gaten die beroepsverenigingen en sectororganisaties slaan door niet in te zetten op branchebrede kwaliteit.

Noordhoek pleit voor een nieuw positief paradigma, een herwaardering van de brancheverenigingen als dragers van het economisch elan, waarbij zelfregulering en zelforganisatie geen negatieve bijklank hebben. Integendeel, ze vormen de basis voor een dynamische benadering van het collectief organiseren van de sector, wat dan weer de ledenbinding ten goede komt. Hierbij moeten we vaststellen dat de spanning over wat een vereniging en haar leden van elkaar verwachten zich finaal altijd in een discussie over de kwaliteit vertaalt: wie mag toetreden, wie is representatief voor de sector, hoe kunnen we naar buiten toe aantonen dat we professioneel zijn, enzovoort.

Branchebrede kwaliteit is voor Noordhoek een evenwicht tussen ‘bewegen’ en ‘beheersen’. Veel kwaliteitsinitiatieven beperken zich tot het ‘beheersen’ van een bestaande situatie: we zijn goed bezig en zullen dat bewijzen en bestendigen door het invoeren van bv. een kwaliteitslabel of keurmerk. Tegelijk probeert men daarmee ook de overheid te overtuigen. Interessanter is de ontwikkeling waarbij de organisatie als gevolg van interne of externe factoren gedwongen wordt om te ‘bewegen’, om actief na te denken en te werken aan de kwaliteit van diensten, producten, processen van de leden van de organisatie. Belangrijk hierbij is dat we beginnen met een breuk te maken met het verleden en vooral met het klassieke denken over kwaliteit. Noordhoek noemt het ‘ontregelen, ontdekken en omdenken’. Laat dat samengaan met een actief richting geven aan het vak of het beroep en we komen al heel ver om vanuit de organisatie een brede gemeenschappelijke ‘fond’ inzake kwaliteitszorg te leggen voor een hele sector of beroepsgroep. Dat zorgt op zijn beurt voor de continuïteit en toekomst van de leden en is dus per definitie core-business van de organisatie. Organisaties die hierop inzetten benutten ten volle de kracht van de zelforganisatie en realiseren een optimale ledenbinding. De kracht en visie die ze uitstralen en feitelijk kunnen bewijzen, maken dat ze ‘incontournable’ zijn voor de stakeholders. Belangenbehartiging krijgt hierdoor een heel ander gezicht en wordt des te krachtiger en duurzamer dan eenzaam op de barricades te staan roepen om stakeholders te overtuigen dat men de beste is.

* Branchebrede kwaliteit van Peter Noordhoek is verschenen bij VM-uitgevers (isbn 9789080894303)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: